Het Glazen Kind is het verhaal van een kind dat alles voelde,
maar niets mocht breken.
 
In dit tweede boek van The Reflective Trilogy™ onderzoekt Luna Verde de stille rol van kinderen die te veel verantwoordelijkheid droegen, te vroeg volwassen werden en leerden overleven door doorzichtig te zijn.

Niet om te verdwijnen, maar om niemand tot last te zijn.
Met een unieke combinatie van poëzie, neurobiologie en psychologie laat Luna zien hoe het zenuwstelsel van een glazen kind wordt gevormd: hyperalert, zorgend, loyaal tot het lichaam moe wordt.

Ze beschrijft hoe patronen van parentificatie, schuld en stilte diep doorwerken in relaties, keuzes en zelfbeeld — soms tot ver in de volwassenheid.
 
Maar Het Glazen Kind is geen verhaal over pijn.
Het is een verhaal over ontwaken.
 
Over de eerste momenten waarop het lichaam mag ontspannen,
waar grenzen geen gevaar zijn,
en waar de stem van vroeger eindelijk gehoord mag worden.
 
Het boek leidt je door:
 
– de dynamiek van onzichtbare rollen
– de erfenis van zorg en loyaliteit
– de neurobiologie van overalertheid
– de taal van het zenuwstelsel
– en de zachte beweging van heling
 
Het Glazen Kind laat zien dat je niet kapot bent 
je was alleen te lang voorzichtig.
 
Het is het vervolg op Helderheid en vormt de brug naar het derde deel De Spiegelcode, waarin reflectie, menselijkheid en bewustzijn samenkomen.
 
Voor iedereen die ooit te veel voelde, te weinig vroeg
en in stilte sterk moest zijn.