Reflectie zonder therapie

Waar ligt de grens?

In een tijd waarin zelfontwikkeling, coaching en therapie steeds meer door elkaar lopen,

ontstaat vaak verwarring.

Wanneer is iets reflectie?

Wanneer wordt het therapie?

En waar ligt de verantwoordelijkheid?

Deze vragen zijn belangrijk en verdienen een helder antwoord.

Reflectie is geen behandeling

Reflectie betekent:

stilstaan bij wat je ervaart,

zonder het te hoeven oplossen.

Het gaat niet over genezen, behandelen of veranderen,

maar over bewustwording.

Reflectie:

* stelt geen diagnoses

* geeft geen behandeladvies

* stuurt geen gedrag

* vervangt geen zorg

Het is een innerlijk proces, geen interventie.

Therapie heeft een ander doel

Therapie is gericht op:

* behandeling van psychische klachten

* begeleiding bij vastgestelde problematiek

* professionele verantwoordelijkheid en kaders

Therapie vraagt om:

* een bevoegde professional

* een behandelrelatie

* wettelijke en ethische verplichtingen

Reflectie en therapie kunnen elkaar aanvullen,

maar zijn niet hetzelfde.

Wat mijn werk wél doet

De reader, de boeken en reflectieve taal:

* helpen vertragen

* geven woorden aan wat al gevoeld wordt

* nodigen uit tot mild zelfonderzoek

* ondersteunen zelfbewustzijn

Ze vertellen je niet wat je moet doen.

Ze spiegelen wat jij zelf inbrengt.

De regie blijft altijd bij jou.

Wat mijn werk bewust níet doet

* geen diagnose

* geen behandeling

* geen advies over medische of psychische zorg

* geen vervanging van professionele hulp

Wanneer iemand merkt dat klachten te zwaar worden of het dagelijks functioneren belemmeren,

is professionele hulp altijd belangrijk.

Reflectie kan ondersteunen,

maar draagt die verantwoordelijkheid niet.

Waarom deze begrenzing essentieel is

Juist door deze grens helder te houden:

* blijft reflectie veilig

* ontstaat geen afhankelijkheid

* behoudt de gebruiker autonomie

* wordt taal regulerend in plaats van sturend

Begrenzing is geen beperking.

Het is een vorm van zorg.

Reflectie als vaardigheid

Reflectie is iets wat iedereen kan leren,

zonder zichzelf te ontleden of te forceren.

Een zin die raakt.

Een hoofdstuk dat stil maakt.

Een gedachte die even mag blijven liggen.

Dat is genoeg.

Tot slot

Je hoeft niet gerepareerd te worden

om naar binnen te mogen kijken.

Reflectie vraagt geen oordeel,

maar aanwezigheid.

En die begint precies daar

waar therapie niet hoeft te beginnen.

Deze tekst maakt deel uit van het Reflective Worlds™ gedachtegoed.